فقط میگم سلام

به همه اونایی که تو این مدت مارو فراموش نکردن که تعدادشون اصلآ مهم نیست (برعکس خودشون )و همه اونایی که تو این مدت نیومدن یه سری به گنجشی به کوچ رفته بزنن ( که تعدادشون کم هم نبود )

اگه گنجشی خجالتی نبود اسمشو نو می گفت .( جدی میگم خودش بهم گفت. )

ناگفته پیداست که کوچ ما هنوزم که هنوزه ادامه داره چون ما خانه به دوشان غم سیلاب نداریم  .... موجیم که خاموشی ما عدم ماست . ولی خب در منزلگاهی نه چندان دلچسب به نام طهران به جبر زمانه رحل اقامت افکندیم . در معیت تنی چند از دوستان باوفا و بی وفا .

صحبت به درازا کشید ولی ..........

                                    <><><><><><><><><>

.. وسط یه ضربدرم  // خونه بدوش و خسته  //

.. توی چهار راهی که از  // چهار طرف بم بست //

                                                    .. خود من اینجا رو ساختم // دیوارا کار منن//

                                                    .. رنگا رو پاک میکنم // ببین که نعره میزنم //

                                 <><><><><><><><><> 

اینو یه زمانی که هنوز جوون بودم حوصله داشتم تو یه فیلم گوش کردم که یادم نیست چی بود . ولی همین قدر یادمه که تنها جایه فیلم بود که یه لحظه گفتم چه عجب .